Wat is Advaita Vedanta?
Advaita Vedanta wordt ook wel het directe pad genoemd. Het is een weg naar zelfkennis door zelfonderzoek, de psychologie van zelfrealisatie, van verlichting.Met de kennis van Vedanta onderzoeken we onze ervaringen.
We ervaren onszelf als een afgescheiden individu, maar is dat de werkelijkheid? De maan lijkt licht te geven maar doet die dat ook? Nee, het is het licht van de zon dat weerkaatst wordt. Als de maan er niet meer is verandert er niets, de zon schijnt gewoon door.
Evenzo lijkt het erop dat wij een afgescheiden persoon zijn, met de kennis van Vedanta gaan we dat onderzoeken. En dan zal blijken, net zoals in het geval van de maan, dat wat we 'ik' noemen geen persoon is maar het absolute, 'the Self', dat leven geeft aan een lichaam en dat we dat uiteindelijk blijken te zijn. Dat gaat tegen onze ervaring in en daarom is het ook een hele weg om dat te gaan zien.
In veel satsangs in het westen wordt gezegd: je bent het absolute al, datgene wat niet komt en gaat en nergens door wordt aangetast, geen vorm heeft, dat door niets aangeraakt kan worden. Dat is juist, maar daarmee realiseer je het je nog niet. Vedanta geeft een volledige teaching: wat voor eigenschappen moet je ontwikkelen om op weg te kunnen gaan, wat is verlichting, wat voor kwaliteiten dient een teacher te hebben. Wat zijn de obstakels op je pad, wat voor middelen heb je om die te overkomen. Het is in feite een complete wetenschap van zelfverwerkelijking die millennia oud is en zijn dienst heeft bewezen.
Vedanta is in India nog springlevend en veel mensen hebben daardoor hun ware natuur ontdekt. Leraren als Dayananda en in mindere mate Suddhananda, die allebei in het Engels Vedanta onderwijzen, zijn internationaal bekend.
De waarheid is dat je heel en compleet bent en niets nodig hebt buiten jezelf. Maar zo ervaren we de wereld niet, we denken dat ons geluk afhangt van de buitenwereld, of we erin slagen te krijgen wat we willen hebben en te vermijden wat we niet willen. Dat is leven in het rad van samsara, de vervulling buiten jezelf proberen te vinden in een wereld waarin niets blijvend is. Je voelt een leegte van binnen en die probeer je op te vullen met een goede baan, eten, geld, een relatie, aanzien. Maar het is allemaal klatergoud, van binnen is het leeg. Als je je erop richt om vervulling in de wereld te vinden is dat uiteindelijk gedoemd te mislukken en zie je tegelijkertijd je ware natuur die altijd aanwezig is over het hoofd.
Vedanta helpt je dat te gaan inzien en helpt je je aandacht te richten op die ware natuur die altijd heel en compleet is. Verlichting is geen ervaring, ervaringen komen en gaan. maar het je realiseren van wat je werkelijk bent en van wat er altijd is op ieder moment: puur bewustzijn, tijdloos, vormloos. De mind kan er geen object van maken omdat het geen object is. Je kunt van jezelf geen object maken, je kunt je alleen maar realiseren dat dat is wat je bent. Het is als het ontdekken dat de zonnebril die je zoekt al op je neus staat.
De teachings van Vedanta zijn systematisch opgebouwd om je dat bewust te laten worden, tegen al je patronen en conditioneringen in. Daarom is het geschikt voor de westerse mens, er zit geen enkele franje omheen. Daarom heet het ook het directe pad. Natuurlijk is de waarheid van Vedanta ook op andere plekken te vinden. 'Ik en mijn vader zijn één,' zo zegt Jezus. Er is maar één bewustzijn en dat geeft overal bestaan en leven aan als een spin die zijn web maakt en het later weer in zichzelf terugneemt. In het christendom ontbreekt echter de methodologie waardoor we dit onszelf kunnen realiseren.
En dat is het bijzondere van Vedanta, je hoeft nergens in te geloven. Het helpt je door zelfonderzoek door je ervaringen en conditioneringen heen te kijken en je ware natuur te verwerkelijken. Er zijn vele zoekers op het spirituele pad en één van de redenen dat er weinig vinders zijn is dat een helder systematisch pad ontbreekt en dat is wat Vedanta bijzonder maakt. Het is een weg voor de volwassen zoeker die na vele dingen te hebben geprobeerd, ondanks dat hij veel ervaringen rijker is, nog steeds niet is thuisgekomen. Het is een ware psycholgie van zelfrealisatie, van verlichting.
Bron: Leo-Prembuddha, www.livingsatsang.nl
Advaita Vedanta op Helios James Swartz retreats
Advaita artikel uit de Helios e-nieuwsbrief van oktober 2005: 'Welkom in de schouwburg' door Dick Nijssen
Welkom in de schouwburg
Dick Nijssen
Wanneer we als kind opgroeien, ontwikkelen we een persoonlijkheid met een eigen karakter en een aantal vaardigheden. Dat is een waardevol en noodzakelijk proces om te kunnen functioneren in het leven. Er gaat enorm veel moeite en energie zitten in de opbouw van de persoonlijkheid die jouw naam draagt. Je bent je ooit zo goed (of zo kwaad) mogelijk aan gaan passen aan de verwachtingen en eisen die je omgeving aan je stelde. Die vaak onmogelijke eisen en verwachtingen heb je, zoals dat heet, geïnternaliseerd. Je hebt ze steeds meer tot een deel van jezelf gemaakt. Als je je persoonlijkheid onderzoekt zul je merken dat die is opgebouwd uit een bonte verzameling van vaak tegengestelde subpersoonlijkheden: zo zijn er de eisende en kritische stemmen van je opvoeders die een eigen leven leiden in jou, maar ook rebellerende en saboterende subpersoonlijkheden: delen waar je trots op bent en delen die in het verborgene moeten blijven. Ze zijn ooit in het leven geroepen om je te beschermen tegen pijn, afwijzing en teleurstelling. Ieder deel heeft dan ook, vanuit zijn eigen beperkte logica gezien, het beste met je voor.
Door het gebakkelei van die verschillende delen met elkaar is er in de persoonlijkheid nooit veel rust te vinden. Als je je persoonlijkheid leert observeren, en dus niet langer meer beheerst wordt door zo'n reagerend deel, dan ga je zien dat die subpersoonlijkheden heel voorspelbaar reageren wanneer ze geactiveerd worden in stresssituaties. De voorspelbare serie reacties die je dan gaat vertonen wordt ook wel je karakter genoemd. Het woord 'karakter' komt trouwens van het Griekse woord 'charaktère' wat ingebeiteld betekent. Dat laat al zien waarom het zo moeilijk is om een karakter te veranderen. Je karakter is een kenmerkend onderdeel van je persoonlijkheid.
Als we de wijze Grieken er weer bij halen dan zie je dat persoonlijkheid komt van 'persona', wat masker betekent. De Grieken wisten dus al dat de persoonlijkheid, waar in onze maatschappij alles om draait, in wezen slechts een masker is. En waar dat toe leidt wordt duidelijk als we om ons heen kijken: nog nooit hebben mensen het uiterlijk zo goed gehad en zijn ze tegelijkertijd zo ongelukkig of leeg van binnen omdat ze de weg naar hun ware zelf kwijt zijn. Als je zo vergroeid bent geraakt met het masker als de meeste mensen, dan is er ook geen besef dat er een meer bevredigende manier van leven mogelijk is.
Meestal pas doordat het masker gaat knellen, of de doodsheid ervan ondragelijk wordt, komt er een punt dat we ons gaan afvragen of er nog meer mogelijk is.
Kunnen we ons van onze identificatie met ons masker bevrijden? Ja. Die bevrijding ontstaat alleen niet door aan het masker te gaan knutselen in de hoop dat het passender zal worden. Sommige therapieën zijn daarop gericht, met beperkt succes. Werkelijke bevrijding komt pas door te gaan zien dat je niet je masker, niet je persoonlijkheid bent.
Het feit dat je je gedachten, gevoelens en gedrag kunt waarnemen, laat zien dat er iets in jou is dat daaraan voorbij ligt. Je bent dus meer dan je denken en voelen nietwaar? Dit meer noemen we de Waarnemer. Die is zo stil en onopvallend aanwezig dat je aandacht vrijwel altijd eerder door gedachten en gevoelens in beslag wordt genomen dan dat hij zich bewust blijft van zijn aard als Waarnemer. Net zoals wanneer je in de bioscoop naar een spannende film kijkt en je zo gefascineerd wordt door de filmbeelden dat je je niet meer bewust bent van het witte scherm waarop de film geprojecteerd wordt. In de bioscoop is dat natuurlijk de bedoeling. Maar stel dat je zou vergeten dat het maar een film is, en je volledig geïdentificeerd raakt met de ups en downs van de hoofdrolspeler, dan heb je het zwaar te verduren. Je kunt pas echt volop van een spannende film genieten als je weet dat je veilig vanuit je stoel er naar kunt kijken. Zo is het ook met de film van je leven.
De waarnemer in jou is als het filmdoek waarop de film van je leven geprojecteerd wordt. Het is een stille Zijnstoestand waarin beelden, gedachten en gevoelens als het ware driedimensionaal verschijnen. Als je die stille zijnstoestand bewust wordt en het voedt met je aandacht, dan word je je bewust van een onderlaag van weldadige vrede in jezelf, hoe heftig de film van je leven, die daar overheen geprojecteerd wordt, soms ook is.
Door met je aandacht de Waarnemer in jezelf te verlevendigen raak je steeds meer bevrijd uit de overmatige identificatie met je persoonlijkheid.
In persoonlijke sessies met mensen maak ik dat proces soms duidelijk met het voorbeeld van de schouwburg. Stel je het volgende maar voor:
Je zit in de schouwburg. Voor je is een groot toneel gevuld met acteurs die staan voor alle delen van je persoonlijkheid. Ze voeren met zijn allen een levensecht drama op en elke acteur in dit drama doet zijn uiterste best om je mee te trekken in zijn werkelijkheid, wat in dit geval betekent dat je het toneel op wordt getrokken en gevangen raakt in de tunnelvisie van dat deel. De kunst is om in de getuigepositie te blijven, in je Zijnstoestand. Alleen van daaruit kun je het volledige drama in zijn volle glorie aanschouwen en het laten ontvouwen zonder dat jij je als getuige verliest in een deel daarvan. Dan sta je namelijk onmiddellijk op het toneel en word je een onderdeel van het drama. Zelfs door geloof te hechten aan dat subtiele moraliserende stemmetje, dat je influistert dat iets wat er daar op het toneel gebeurt niet goed is, beland je al dat je op het toneel. Leer dus te ontspannen in het comfortabele pluche van de loge waarin je je bevindt. Van hieruit heb je een vrij uitzicht op het gebeuren dáár, op het toneel, en kun je zowel genieten van het drama daar als het toeschouwer zijn hier. Je kunt jezelf zelfs als die totale schouwburg zien die ruimte biedt aan wat er ook maar op het toneel gebeurt. Schouwburgen blijken geen voorkeur te hebben voor wat er in ze wordt opgevoerd.
Zo oefen je om gedachten en gevoelens van de persoonlijkheid te zien opkomen en passeren zonder dat jij als getuige je 'ik'-stempeltje erop drukt. Je laat de persoonlijkheid doen wat hij wil doen, je biedt hem ruimte, maar plakt er als het ware niet het stickertje op dat jij de doener ervan bent. Daarmee blijf je in je innerlijke getuigestoel zitten en ontrolt de opvoering van je persoonlijkheid zich moeiteloos voor je ogen. Dat wil niet zeggen dat het leven minder levendig wordt. Integendeel, er is een peilloos diepe Zijnsdimensie bij gekomen terwijl er in de persoonlijkheid nog steeds een afwisseling is van vreugde, boosheid, verdriet enz. Dat mag er nu gewoon allemaal zijn, in zijn volle intensiteit. Er verandert dus uiterlijk niet veel aan je manier van doen, je karakter. Alleen innerlijk heb je je ik-rechten, je copyright over het drama van je persoonlijkheid losgelaten en laat je de persoonlijkheid doen wat die doet, terwijl jij gewoon aanwezig blijft als die grenzeloze openheid van Zijn die daarvan getuige is.
Die persoonlijkheid met zijn gedachten, overtuigingen, gevoelens en handelingen noemen we ook wel het Gekende. Dat in jou wat dat waarneemt is de Kenner. Alles waarover je wat kan zeggen, wat je kan beschrijven, behoort dus tot het Gekende - de hele manifeste wereld! Het enige waar we niets over kunnen zeggen is de Kenner, die niet van deze wereld is! Die kun je alleen maar zijn. Zo gauw je er iets van probeert te beschrijven zit je weer aan de gekende kant. Deze Kenner/ Getuige/Zijn, kan eigenlijk alleen maar beschreven worden in termen van wat het niet is omdat het buiten het denken, buiten ruimte en tijd bestaat, on(be)grijpbaar voor de persoonlijkheid!
Heb je een verlangen dit Zijn in jou te verlevendigen? Dan ben je natuurlijk van harte welkom op de 'Kunst van het mediteren' weekenden of de Satsang bijeenkomsten op Helios. Ook kunnen de volgende inspirerende boeken je ondersteunen in dit proces. Deze boeken helpen je om het inzicht in wie je werkelijk bent te vergroten. Ze zijn bijna allemaal in ons boekwinkeltje te verkrijgen!
De kracht van het NU - Eckhart Tolle, Uitgeverij Ankh-Hermes is een boek dat al jaren een bestseller is over de hele wereld, evenals zijn boek 'Een nieuwe aarde'. Beide boeken zijn erg de moeite waard en niet gebonden aan een bepaalde spirituele stroming.
Ik Ben – Nisargadatta Maharaj, Uitgeverij Altamira-Becht, dit is de 'bijbel' van de Advaita, de non-dualistische leer van Eenheid. Lees de letterlijke verslagen van Satsangbijeenkomsten waarin Nisargadatta op onovertroffen heldere manier zijn licht laat schijnen over wat werkelijkheid en illusie is. Een van de boeken met het krachtigste effect op je bewustzijn wanneer de tijd daar rijp voor is.
'Het einde van je wereld'- Adyashanti, Ongecensueerde, klare taal over de aard van verlichting. Adyashanti is een van de meest heldere advaita leraren van dit moment. Andere boeken van hem die de moeite waard zijn: 'Ware meditatie', een praktische gids voor meditatie en 'Dansende leegte'.
Gesprekken – Ramana Maharshi. Ramana wordt in Advaita kringen als de grootste wijze van de eerste helft van de 20ste eeuw gezien. In dit boek verwijst hij telkens weer naar het Zelfonderzoek als methode om tot verlichting te komen.
Pad noch bestemming – Ramesh Balsekar, Uitgeverij Altamira-Becht. Ramesh legt hierin duidelijk uit dat het 'doenerschap' een illusie is in de ontwaakte toestand.
De eenvoud van Zijn - Ken Wilber, uitgeverij Ank-Hermes. Een bloemlezing uit het werk van deze briljante geest. Verhelderend o.a. over het Zelfonderzoek van Ramana en de twee fases van het ontwaken in wie je werkelijk bent.
God en Eros – David Deida. Uitgeverij Altamira-Becht. Een heel verhelderend boek over de verschillen tussen man en vrouw en seksualiteit in het licht van Advaita
Dick Nijssen
Wanneer we als kind opgroeien, ontwikkelen we een persoonlijkheid met een eigen karakter en een aantal vaardigheden. Dat is een waardevol en noodzakelijk proces om te kunnen functioneren in het leven. Er gaat enorm veel moeite en energie zitten in de opbouw van de persoonlijkheid die jouw naam draagt. Je bent je ooit zo goed (of zo kwaad) mogelijk aan gaan passen aan de verwachtingen en eisen die je omgeving aan je stelde. Die vaak onmogelijke eisen en verwachtingen heb je, zoals dat heet, geïnternaliseerd. Je hebt ze steeds meer tot een deel van jezelf gemaakt. Als je je persoonlijkheid onderzoekt zul je merken dat die is opgebouwd uit een bonte verzameling van vaak tegengestelde subpersoonlijkheden: zo zijn er de eisende en kritische stemmen van je opvoeders die een eigen leven leiden in jou, maar ook rebellerende en saboterende subpersoonlijkheden: delen waar je trots op bent en delen die in het verborgene moeten blijven. Ze zijn ooit in het leven geroepen om je te beschermen tegen pijn, afwijzing en teleurstelling. Ieder deel heeft dan ook, vanuit zijn eigen beperkte logica gezien, het beste met je voor.
Door het gebakkelei van die verschillende delen met elkaar is er in de persoonlijkheid nooit veel rust te vinden. Als je je persoonlijkheid leert observeren, en dus niet langer meer beheerst wordt door zo'n reagerend deel, dan ga je zien dat die subpersoonlijkheden heel voorspelbaar reageren wanneer ze geactiveerd worden in stresssituaties. De voorspelbare serie reacties die je dan gaat vertonen wordt ook wel je karakter genoemd. Het woord 'karakter' komt trouwens van het Griekse woord 'charaktère' wat ingebeiteld betekent. Dat laat al zien waarom het zo moeilijk is om een karakter te veranderen. Je karakter is een kenmerkend onderdeel van je persoonlijkheid.
Als we de wijze Grieken er weer bij halen dan zie je dat persoonlijkheid komt van 'persona', wat masker betekent. De Grieken wisten dus al dat de persoonlijkheid, waar in onze maatschappij alles om draait, in wezen slechts een masker is. En waar dat toe leidt wordt duidelijk als we om ons heen kijken: nog nooit hebben mensen het uiterlijk zo goed gehad en zijn ze tegelijkertijd zo ongelukkig of leeg van binnen omdat ze de weg naar hun ware zelf kwijt zijn. Als je zo vergroeid bent geraakt met het masker als de meeste mensen, dan is er ook geen besef dat er een meer bevredigende manier van leven mogelijk is.
Meestal pas doordat het masker gaat knellen, of de doodsheid ervan ondragelijk wordt, komt er een punt dat we ons gaan afvragen of er nog meer mogelijk is.
Kunnen we ons van onze identificatie met ons masker bevrijden? Ja. Die bevrijding ontstaat alleen niet door aan het masker te gaan knutselen in de hoop dat het passender zal worden. Sommige therapieën zijn daarop gericht, met beperkt succes. Werkelijke bevrijding komt pas door te gaan zien dat je niet je masker, niet je persoonlijkheid bent.
Het feit dat je je gedachten, gevoelens en gedrag kunt waarnemen, laat zien dat er iets in jou is dat daaraan voorbij ligt. Je bent dus meer dan je denken en voelen nietwaar? Dit meer noemen we de Waarnemer. Die is zo stil en onopvallend aanwezig dat je aandacht vrijwel altijd eerder door gedachten en gevoelens in beslag wordt genomen dan dat hij zich bewust blijft van zijn aard als Waarnemer. Net zoals wanneer je in de bioscoop naar een spannende film kijkt en je zo gefascineerd wordt door de filmbeelden dat je je niet meer bewust bent van het witte scherm waarop de film geprojecteerd wordt. In de bioscoop is dat natuurlijk de bedoeling. Maar stel dat je zou vergeten dat het maar een film is, en je volledig geïdentificeerd raakt met de ups en downs van de hoofdrolspeler, dan heb je het zwaar te verduren. Je kunt pas echt volop van een spannende film genieten als je weet dat je veilig vanuit je stoel er naar kunt kijken. Zo is het ook met de film van je leven.
De waarnemer in jou is als het filmdoek waarop de film van je leven geprojecteerd wordt. Het is een stille Zijnstoestand waarin beelden, gedachten en gevoelens als het ware driedimensionaal verschijnen. Als je die stille zijnstoestand bewust wordt en het voedt met je aandacht, dan word je je bewust van een onderlaag van weldadige vrede in jezelf, hoe heftig de film van je leven, die daar overheen geprojecteerd wordt, soms ook is.
Door met je aandacht de Waarnemer in jezelf te verlevendigen raak je steeds meer bevrijd uit de overmatige identificatie met je persoonlijkheid.
In persoonlijke sessies met mensen maak ik dat proces soms duidelijk met het voorbeeld van de schouwburg. Stel je het volgende maar voor:
Je zit in de schouwburg. Voor je is een groot toneel gevuld met acteurs die staan voor alle delen van je persoonlijkheid. Ze voeren met zijn allen een levensecht drama op en elke acteur in dit drama doet zijn uiterste best om je mee te trekken in zijn werkelijkheid, wat in dit geval betekent dat je het toneel op wordt getrokken en gevangen raakt in de tunnelvisie van dat deel. De kunst is om in de getuigepositie te blijven, in je Zijnstoestand. Alleen van daaruit kun je het volledige drama in zijn volle glorie aanschouwen en het laten ontvouwen zonder dat jij je als getuige verliest in een deel daarvan. Dan sta je namelijk onmiddellijk op het toneel en word je een onderdeel van het drama. Zelfs door geloof te hechten aan dat subtiele moraliserende stemmetje, dat je influistert dat iets wat er daar op het toneel gebeurt niet goed is, beland je al dat je op het toneel. Leer dus te ontspannen in het comfortabele pluche van de loge waarin je je bevindt. Van hieruit heb je een vrij uitzicht op het gebeuren dáár, op het toneel, en kun je zowel genieten van het drama daar als het toeschouwer zijn hier. Je kunt jezelf zelfs als die totale schouwburg zien die ruimte biedt aan wat er ook maar op het toneel gebeurt. Schouwburgen blijken geen voorkeur te hebben voor wat er in ze wordt opgevoerd.
Zo oefen je om gedachten en gevoelens van de persoonlijkheid te zien opkomen en passeren zonder dat jij als getuige je 'ik'-stempeltje erop drukt. Je laat de persoonlijkheid doen wat hij wil doen, je biedt hem ruimte, maar plakt er als het ware niet het stickertje op dat jij de doener ervan bent. Daarmee blijf je in je innerlijke getuigestoel zitten en ontrolt de opvoering van je persoonlijkheid zich moeiteloos voor je ogen. Dat wil niet zeggen dat het leven minder levendig wordt. Integendeel, er is een peilloos diepe Zijnsdimensie bij gekomen terwijl er in de persoonlijkheid nog steeds een afwisseling is van vreugde, boosheid, verdriet enz. Dat mag er nu gewoon allemaal zijn, in zijn volle intensiteit. Er verandert dus uiterlijk niet veel aan je manier van doen, je karakter. Alleen innerlijk heb je je ik-rechten, je copyright over het drama van je persoonlijkheid losgelaten en laat je de persoonlijkheid doen wat die doet, terwijl jij gewoon aanwezig blijft als die grenzeloze openheid van Zijn die daarvan getuige is.
Die persoonlijkheid met zijn gedachten, overtuigingen, gevoelens en handelingen noemen we ook wel het Gekende. Dat in jou wat dat waarneemt is de Kenner. Alles waarover je wat kan zeggen, wat je kan beschrijven, behoort dus tot het Gekende - de hele manifeste wereld! Het enige waar we niets over kunnen zeggen is de Kenner, die niet van deze wereld is! Die kun je alleen maar zijn. Zo gauw je er iets van probeert te beschrijven zit je weer aan de gekende kant. Deze Kenner/ Getuige/Zijn, kan eigenlijk alleen maar beschreven worden in termen van wat het niet is omdat het buiten het denken, buiten ruimte en tijd bestaat, on(be)grijpbaar voor de persoonlijkheid!
Heb je een verlangen dit Zijn in jou te verlevendigen? Dan ben je natuurlijk van harte welkom op de 'Kunst van het mediteren' weekenden of de Satsang bijeenkomsten op Helios. Ook kunnen de volgende inspirerende boeken je ondersteunen in dit proces. Deze boeken helpen je om het inzicht in wie je werkelijk bent te vergroten. Ze zijn bijna allemaal in ons boekwinkeltje te verkrijgen!
De kracht van het NU - Eckhart Tolle, Uitgeverij Ankh-Hermes is een boek dat al jaren een bestseller is over de hele wereld, evenals zijn boek 'Een nieuwe aarde'. Beide boeken zijn erg de moeite waard en niet gebonden aan een bepaalde spirituele stroming.
Ik Ben – Nisargadatta Maharaj, Uitgeverij Altamira-Becht, dit is de 'bijbel' van de Advaita, de non-dualistische leer van Eenheid. Lees de letterlijke verslagen van Satsangbijeenkomsten waarin Nisargadatta op onovertroffen heldere manier zijn licht laat schijnen over wat werkelijkheid en illusie is. Een van de boeken met het krachtigste effect op je bewustzijn wanneer de tijd daar rijp voor is.
'Het einde van je wereld'- Adyashanti, Ongecensueerde, klare taal over de aard van verlichting. Adyashanti is een van de meest heldere advaita leraren van dit moment. Andere boeken van hem die de moeite waard zijn: 'Ware meditatie', een praktische gids voor meditatie en 'Dansende leegte'.Gesprekken – Ramana Maharshi. Ramana wordt in Advaita kringen als de grootste wijze van de eerste helft van de 20ste eeuw gezien. In dit boek verwijst hij telkens weer naar het Zelfonderzoek als methode om tot verlichting te komen.
Pad noch bestemming – Ramesh Balsekar, Uitgeverij Altamira-Becht. Ramesh legt hierin duidelijk uit dat het 'doenerschap' een illusie is in de ontwaakte toestand.
De eenvoud van Zijn - Ken Wilber, uitgeverij Ank-Hermes. Een bloemlezing uit het werk van deze briljante geest. Verhelderend o.a. over het Zelfonderzoek van Ramana en de twee fases van het ontwaken in wie je werkelijk bent.
God en Eros – David Deida. Uitgeverij Altamira-Becht. Een heel verhelderend boek over de verschillen tussen man en vrouw en seksualiteit in het licht van Advaita